In de afgelopen vijftien jaar is er veel veranderd in de waarderingspraktijk van onroerend goed in Nederland. Rond  ging de Dienst Belastingen Gemeen-te Amsterdam, waar ik toen werkzaam was, als een van de eersten over op modelmatige waardebepaling. Vandaag de dag spelen modellen een steeds grotere en belangrijker rol bij de vaststelling en toetsing van waarden.

In de jaren negentig werden in het kader van belastingheffing de waarden voor de Wet Waardering Onroerende Zaken (WOZ) grotendeels zonder hulp van econometrische modellen vastgesteld. In de ‘Waarderingsinstructie 1995’, waarin de regels voor de onderbouwing en de uitvoering van de waardebepaling worden beschreven, zijn de twee belangrijkste methoden voor de waardering van woningen de ‘methode vergelijking met referentiewoning’ en de ‘methode homogene groepen’. Als derde methode wordt de ‘methode van modelmatige vergelijking’ genoemd. In de praktijk echter werden de meeste woningen op traditionele wijze, en daarmee op een arbeidsintensieve manier, gewaardeerd. Met ingang van 2008 werd de periodieke herwaardering vervangen door een jaarlijkse herwaardering – een wijziging die alleen mogelijk was door het gebruik van modellen in het waarderingsproces. In de ‘Waarderings-instructie jaarlijkse waardebepaling’ (2008) komen de termen ‘referentiewo-ning’ en ‘homogene groepen’ dan ook niet meer voor en is dé methode voor de waardering van woningen een modelmatige. Belangrijke argumenten voor deze wijziging zijn efficiëntie en kostenreductie, en het feit dat modellen hun waarde hebben bewezen.

Download uw exemplaar

Door mijn contactgegevens te verzenden, bevestig ik dat ik de Ortec Finance Privacy statement heb gelezen, waarin wordt uitgelegd hoe Ortec Finance mijn persoonlijke gegevens verzamelt, verwerkt en deelt. Ik ga ermee akkoord dat mijn gegevens worden verwerkt conform het privacybeleid van Ortec Finance.

Wij respecteren uw privacy